Aracılık

Günümüzde literatürde aracılığın binlerce tanımlamasını bulabilirsiniz. Ama hepsi belli başlı ortak
özelliklerde birleşir. Kısacası: Aracılık, genelde uzman ve tarafsız bir aracının kriz taraflarınca tartışılan
ana noktalarda, görüşme sonucunda varılan ve ortak onay alacak bir uzlaşmayı sağlama amacıyla
müdahalesi olarak görülmektedir. Bu bağlamda aracılık temelde barışcıl, zorlayıcı ve bağlayıcı olmayan,
sözkonusu tarafların tamamen gönüllü olarak kabul ettikleri ve aynı zamanda anlaşmanın özü üzerine
denetim sahibi oldukları bir kriz yönetim yaklaşımıdır. Bu demektir ki, aracılık öncelikle göreve yönelik,
tarafların ortak bir sorununu çözmeyi hedefleyen bir yöntemdir. Genelde tarafların birbirleriyle olan
sosyal ilişkilerinin tabiatıyla doğrudan ilgili değildir. Aracılık, ikili ilişkilerde olan anlaşmazlıkları ele alabilir
ama, çok taraflı görüşmelerde olduğu gibi, ikiden fazla taraf da söz konusu olabilmektedir. İkiden fazla
tarafın sözkonusu olduğu durumların karmaşıklığı ve zorluğu aracılık alanında kuramsal ve ampirik
açıdan henüz yeni konu edilmeye başlandı…

…Kimlikle yakından bağlantılı bir önemli nitelik, aracının bağımsızlığıdır. Bu özellik, aracılık süreci
boyunca aracının taraflara sunduğu tavırdan anlaşılmaktadır. Üçüncü tarafların tarafsız ya da taraflı
oluşu konusu aşağıda daha yakından incelenecektir. Burada, aracının belli bir tarafsızlık sunmasının
hemen hemen her zaman beklenildiğini yazmakla yetineceğim. Yani, kendisinden taraflardan birini
diğerine tercih etmemesi ve birlikte oluşturulacak sonuca nesnel bir yaklaşımda olması beklenilmektedir.
Aracının kimliği tarafların güven duymasını sağlamalıdır. Gerçekten de çoğu kez, aracılık yapan üçüncü
taraf, birbirlerine ancak kuşku besleyen karşıtların tek güven kaynağıdır…

Yayın sahibi: Berghof Vakfı http://www.berghof-foundation.org/

 

Share This